Wersja Polska /English version below/
Nie będę jednak udawać, że mam zamiar wystawić tu ocenę w skali od jednego do dziesięciu. Mam trochę inną metodę badawczą: trzeba pojechać, zobaczyć, poczuć klimat, pogadać z ludźmi i sprawdzić organoleptycznie, czy zlot spełnia moje oczekiwania czy lepiej schować wrażenia do szafy.
No to jak było?
Z perspektywy Plecaczka - Było dobrze. Naprawdę dobrze.
Przede wszystkim dzięki ludziom. A przecież to właśnie oni robią zlot. Można mieć najlepszą scenę, najrówniejszy asfalt i program rozpisany co do minuty, ale jeśli przy piwie człowiek siedzi samotnie i rozmawia wyłącznie ze swoim kubkiem, to trochę słabo.
W Mikoszewie tego problemu zdecydowanie nie było. Było z kim pogadać, pośmiać się, przybić piątkę, spotkać znajomych i poznać nowych ludzi, przegadać całą noc. Czyli dokładnie to, po co człowiek jedzie na motocyklowy zlot.
Dużo miejsca. To jest coś, co zlotowicze doceniają szczególnie. Bo jak
wiadomo, motocykle lubią przestrzeń. Co to za przyjemność obijać się o siebie
próbując dotrzeć do sceny, wodopoju, namiotu czy straganu. A tym bardziej
motocyklem. W ogóle fajne miejsce znaleźli. No może mało sklepów i knajpek, do
plaży kawałek, ale kto przyjeżdża na zlot łazić po sklepach z pamiątkami „made in China”?
Nie dość, że fajne miejsce to jeszcze całkiem przyjemny program. Było co
robić i gdzie odpocząć. A jeśli ktoś chciał po prostu usiąść, wypić kawę,
pogadać i patrzeć, jak kolejne motocykle przyjeżdżają i odjeżdżają, to też
zdecydowanie nie miał powodów do narzekania.
I ta nocna parada do Stegny. No to zrobiło na mnie wrażenie. Tego się nie poczuje jak się tego nie zobaczy. Niestety z przyczyn potencjalnego złamania przepisów o ruchu drogowym nie uczestniczyliśmy w paradzie, ale czynnie obserwowaliśmy.
Czy było idealnie?
Oczywiście, że nie. Nie ma rzeczy idealnych, a może ja ich jeszcze nie znalazłam.
Były małe niedociągnięcia. Tu coś mogłoby działać sprawniej, tam coś mogłoby być lepiej zorganizowane, może woda ciut za zimna była, może ktoś z wykonawców nie dojechał. Ale umówmy się, czy ktoś kiedyś był na zlocie, po którym wrócił do domu i powiedział:
„Wszystko było perfekcyjne. Absolutnie niczego nie można poprawić”?
Jeżeli tak, to bardzo proszę o namiary. Chętnie pojadę.
A moje odczucia względem Mikoszewa? Pozytywne. No może bez wielkich ochów i achów. Nie wiem, może za bardzo porównuję go do Bielawy, którą uwielbiałam za jej charakter, miejsce, intymności, jedność i współgranie ze sobą wszystkich organizmów zlotu – pola namiotowego, sceny, miejsca spotkań.
Bilans i tak wychodzi na plus, przede wszystkim dlatego, że towarzystwo rekompensowało drobiazgi. I właśnie tutaj dochodzimy do sedna całej historii. Można dyskutować o organizacji, programie, miejscu, kolejkach, atrakcjach, cenie piwa i milionie innych rzeczy. Można mieć swoją opinię, bardzo dobrze. Każdy patrzy na zlot trochę inaczej.
Ale kiedy wieczorem siedzisz wśród ludzi, których lubisz, śmiejesz się z tych samych głupot, wspominasz wspólne trasy i planujesz kolejne, to nagle okazuje się, że nie wszystko musi być idealne, żeby było idealne.
Mikoszewo dla mnie właśnie takie było. Trochę emocji przed, trochę opinii po, kilka drobnych zgrzytów w drodze… a pomiędzy tym wszystkim motocykle, morze, ludzie i mnóstwo dobrej atmosfery.
Czy pojechałabym jeszcze raz?
No cóż…
Niektórzy już wiedzą, że na takie pytania nie odpowiada się pochopnie. Najpierw trzeba sprawdzić kalendarz. Potem pogodę. Potem motocykl. A potem…? Potem i tak się pyta: „To kiedy jedziemy?”
Bo ostatecznie zlot to nie hotel pięciogwiazdkowy. To nie konkurs perfekcji organizacyjnej. To spotkanie ludzi, których połączyła wspólna pasja. A z takiego połączenia czasem naprawdę trudno zrobić coś nieudanego.
Mikoszewo – dla nas na plus.
Mikoszewo – the Rally That Stirred Up Emotions
There has been quite a lot written about Mikoszewo lately. And, as tends to happen on the internet, there were roughly as many opinions as there were bikers at the rally. Some loved it, some were less impressed, and others seemed to have come mainly so they could later write a three-page review of the whole thing, and not necessarily a positive one.
I’m not going to pretend that I’m here to give the rally a score from one to ten. I have a slightly different research method: you have to go there, see it for yourself, feel the atmosphere, talk to people and conduct a little hands-on investigation to see whether the rally actually meets my expectations or whether the whole experience is better off being put away in the cupboard.
So, how was it?
From the Plecaczek’s perspective? It was good. Really good.
First and foremost, thanks to the people. Because that’s what really makes a rally. You can have the best stage, the smoothest asphalt and a schedule planned down to the last minute, but if you’re sitting alone with your beer and talking exclusively to your cup, well… that’s not exactly the point.
There was definitely no such problem in Mikoszewo. There were people to talk to, laugh with, high-five, meet old friends and make new ones, and plenty of people to talk with all night long. In other words, exactly what you go to a motorcycle rally for. There was plenty of space, too. And that’s something rally-goers really appreciate. Because, as we all know, motorcycles like space. What’s the fun in constantly bumping into each other while trying to get to the stage, the bar, your tent or one of the stalls? Especially on a motorcycle.
They really did find a nice place. Sure, there weren’t many shops or restaurants around, and the beach was a bit of a walk, but who comes to a motorcycle rally to wander around souvenir shops selling “Made in China” anyway? And not only was the location nice, the programme was pretty enjoyable too. There was plenty to do and plenty of places to relax. And if someone simply wanted to sit down, have a coffee, chat and watch motorcycles coming and going, they certainly had no reason to complain.
And then there was the night parade to Stegna. Now that made an impression on me. You really can’t understand what it’s like until you see it for yourself. Unfortunately, due to the potential risk of breaking traffic regulations, we didn’t take part in the parade. We did, however, observe it very actively.
So, was it perfect?
Of course not. Nothing is perfect. Or maybe I just haven’t found it yet.
There were a few minor shortcomings. Some things could have worked more smoothly, others could have been organised a little better. Maybe the water was slightly too cold, maybe one of the performers didn’t show up. But let’s be honest: has anyone ever been to a rally and come home saying:
“Everything was perfect. Absolutely nothing could have been improved.”
If so, please send me the details. I’d happily go.
And my overall feelings about Mikoszewo?
Positive.
Maybe without any huge “wow” moments, though. I don’t know… perhaps I compare it too much to Bielawa, which I absolutely loved for its character, its location, its intimacy, its sense of unity and the way every part of the rally seemed to work together: the camping area, the stage and the places where people met. Still, the overall balance comes out positive, mainly because the company made up for the little things. And this is where we get to the heart of the whole story.
You can debate the organisation, the programme, the location, the queues, the attractions, the price of beer and a million other things. You’re absolutely entitled to your opinion. Everyone experiences a rally a little differently. But when you’re sitting among people you like in the evening, laughing at the same stupid jokes, reminiscing about rides you’ve shared and planning the next ones, you suddenly realise that not everything has to be perfect for it to feel perfect.
That’s exactly what Mikoszewo was like for me.
A little excitement beforehand, plenty of opinions afterwards, a few minor bumps along the way… and in between all of that: motorcycles, the sea, people and a whole lot of good vibes. Would I go again? Well… Some of you already know that questions like that shouldn’t be answered too quickly. First, you check the calendar. Then the weather. Then the motorcycle.
And then…? Then you ask anyway: “So, when are we going?”
Because, in the end, a motorcycle rally isn’t a five-star hotel. It’s not a competition for organisational perfection. It’s a gathering of people brought together by a shared passion.
And when you have that kind of combination, it’s actually pretty hard to make it a bad experience. ️
Mikoszewo – a definite plus for us.
Komentarze
Prześlij komentarz